JAK ZABRAĆ SIĘ ZA WYWOŁYWANIE ZDJĘĆ?

Jak zabrać się za wywoływanie zdjęć? Powoli, ale systematycznie i konsekwentnie. Chcesz w końcu wywołać zdjęcia, ale nie wiesz od czego zacząć? W tym wpisie pokazuję proste metody krok po kroku, polecam sprawdzone miejsca online i podpowiadam, jak wybrać odpowiednie rozmiary i papier. Dzięki temu Twoje zdjęcia wreszcie opuszczą komputer lub telefon i trafią tam, gdzie ich miejsce – do albumu, ramki lub na ścianę.

Na końcu wpisu znajdziesz podsumowanie tego artykułu i kompendium „Jak zabrać się za wywoływanie zdjęć?” w pigułce.

Jestem nadwornym fotografem od dnia, w którym dostałam do ręki swój pierwszy aparat. Pokochałam fotografię i robię zdjęcia naprawdę często. A od kiedy na świecie są moje dzieci, to w fotografowanie i wywoływanie zdjęć angażuję się jeszcze bardziej. Jednak nie tylko dzieci są obiektem moich zdjęć. Cześć jestem Basia i moim hobby jest tworzenie kroniki życia mojego i mojej rodziny.

Pojawiam się znienacka, tak by nikt nie poczuł się speszony obiektywem mojego aparatu albo wysuniętego niepozornie telefonu. Jestem na imprezach z przyjaciółmi, na urodzinach naszych dzieci, na wszystkich świętach i przedstawieniach w szkole. Jestem z aparatem podczas sierpniowej kolacji z przyjaciółmi, zimowego zjeżdżania na sankach, wszystkich mniejszych i większych podróży. Najczęściej jednak mój aparat towarzyszy mi w zwykłej, codziennej i pięknej codzienności. Łapię to wszystko w swoje kadry. Nienachalnie, nie za często i niezbyt ostentacyjnie. Ot przypadkiem zupełnym, tak żeby nikt mi nie pozował, tak żeby uwiecznić na zdjęciu, jak najwięcej emocji. Lubię to swoje hobby, bo dzięki niemu wiem jak zatrzymać najpiękniejsze wspomnienia. W ten właśnie sposób tworzę kronikę naszego życia. 

Jeśli znasz mnie choć trochę, to wiesz, że nie przywiązuję się do przedmiotów. Lubię, gdy są ładne, lubię urządzać nimi dom, ale jednocześnie niewiele mam takich rzeczy, których nie mogłabym oddać czy sprzedać, gdyby sytuacja tego ode mnie wymagała. Ostatecznie to tylko rzeczy. Jest jednak wyjątek i gdybym w ogromnym i niespodziewanym pośpiechu musiała zabrać ze swojego domu najpotrzebniejsze i najcenniejsze rzeczy, to byłyby to zdjęcia.

Zdjęcia, które mam, i te które dopiero czekają na wywołanie, to są moje największe skarby. Wiem o tym, bo już nie raz przekonałam się, jak to jest je stracić.

JAK STRACIŁAM SWOJE ZDJĘCIA?

Pierwsze takie straty, które pamiętam to płyty CD, na których miałam nagrane różne zdjęcia z liceum, ze studiów itp. Porysowane do granic możliwości nie nadawały się do użytku.
I płyty i zdjęcia trafiły do kosza.
Druga strata, najbardziej dotkliwa to zgubienie dysku przenośnego, na którym trzymaliśmy wszystkie zdjęcia z pierwszych lat życia naszego synka Michała. Jego pierwsze kroczki, ząbki, zupki, urodziny – wszystkie te cenne momenty mam teraz tylko w swojej pamięci i w formie niewielu fotografii, które zdążyłam wywołać.
Potem był jeszcze jeden utopiony telefon i zepsuty komputer. Oczywiście zdjęcia, które miałam na tych sprzętach, również straciłam. 
Od tamtej pory nie wierzę już absolutnie w moc sprawczą sprzętów i zdigitalizowane albumy fotograficzne. Nie dla mnie pendrive’y, płyty, dyski przenośne i wirtualne chmury. Wszystkie ważne dla mnie zdjęcia WYWOŁUJĘ! W tym aspekcie żadna ze mnie minimalistka. I dobrze mi z tym. 

DLACZEGO WYWOŁYWANIE ZDJĘĆ JEST DLA MNIE TAK WAŻNE?

• Jestem staroświecka. Lubię pisać ręcznie w notesie zamiast w Wordzie na komputerze. Lubię spotkać się z ludźmi na żywo, zamiast łączyć się z nimi na Skype’ie. I ze zdjęciami mam dokładnie tak samo. Lubię wyjąć albumy z szafki, usiąść na sofie z kubkiem herbaty i oglądać je cały wieczór. Lubię przeżywać raz jeszcze te emocje uwiecznione na fotografiach. Nie mam w sobie za grosz motywacji, by robić to samo z folderami na komputerze.
  
• Zdjęcia z mojego dzieciństwa, które znajduję w albumach u moich rodziców to dla mnie ogromna pamiątka. Gdyby nie uwiecznienie wakacji u babci, szkolnych przedstawień i wszystkich wycieczek, na które jeździłam z rodzicami, kiedy byłam mała, pamiętałabym może ułamek. Jestem wzrokowcem. Chcę, żeby moi synowie też mieli takie pamiątki, i żeby kiedyś mogli usiąść ze swoimi albumami z dzieciństwa na sofie i powspominać tak jak ja teraz.
  
• Bo dzieciaki szybko rosną, a ja chcę mieć na zdjęciach ich każdy rok życia. Bo samo życie mija tak szybko, jak sen i przyjemnie jest sobie powspominać wakacje 2014 czy randkę w Maladze.

• Bo zdjęcia to dla mnie najfajniejsza forma prezentu. Moi rodzice i teściowa na pytanie, co chcieliby dostać na wszelkie możliwe okazje, zawsze zgodnie odpowiadają, że zdjęcia. Najlepiej jak najwięcej. Więc wywołuję im te zdjęcia, oprawiam w ramki, robię fotoksiążki, plakaty i fotokalendarze, bo widzę, ile radości im te prezenty sprawiają. Sami jakoś nigdy nie mają motywacji do tego, by pójść do zakładu i wywołać fotki. Nie wiedzą też, że dzisiaj istnieją tak duże możliwości, by mieć wszystkie cenne, wywołane fotografie u siebie w domu, bez wychodzenia z niego. Ja od lat korzystam z aplikacji Empik Foto i regularnie wrzucam do niej zdjęcia z telefonu, a potem po prostu zamawiam kuriera albo odbieram w najbliższym salonie. Wrzucanie zdjęć do aplikacji weszło mi już w nawyk. Na imieniny wysłałam mojej babci pudełko z wywołanymi zdjęciami z ostatnich wakacji, podczas których udało się zebrać na wsi niemal jej wszystkim wnukom i prawnukom. Bezcenne momenty. Moja babcia była bardzo wzruszona 🙂

JAK TWORZĘ ALBUMY I JAKIE ZDJĘCIA WYWOŁUJĘ?

SELEKCJA

Tak jak napisałam wcześniej – fotografuję naprawdę dużo. Nie sposób wywołać wszystkie zdjęcia. Jest to też również niepotrzebne. Po pierwsze staram się robić selekcję zdjęć jeszcze na komputerze czy w telefonie. Wyrzucam te dublujące się, rozmazane czy te, w których coś mi nie pasuje. Zostawiam sobie perełki, ale też te, które pokazują naszą codzienność bez filtra: umorusane buzie, głupie miny, płacz, złość i fochy czy zdjęcia z zaskoczenia. Do takich lubię wracać jeszcze bardziej.

Zdjęcia lubię wywoływać tematycznie i na bieżąco. To jest też dobra opcja dla kogoś, komu nazbierało się tych fotografii naprawdę dużo i sam fakt, że trzeba się za to zabrać, nieco przytłacza. Też tak miałam i mam jeszcze sporo zaległości. Wybieram sobie 2-3 wydarzenia z życia, podczas których były robione zdjęcia i zbieram je w foldery. U mnie to byłby np. folder „Wakacje w Chorwacji 2018”, „Wigilia 2020”, „Lato 2019”. Dałabym sobie limit, powiedzmy 50 zdjęć do wywołania dla każdego z tych albumów, a resztę wrzuciłbym na dysk zewnętrzny (tym razem kupiłam wodoodporny, wstrząsoodporny i w jaskrawym kolorze).

TWORZENIE ALBUMU

Są różne rodzaje albumów. Ja najbardziej lubię takie, do których zdjęcia przykleja się klejem. Takie, które mają grube karty ze sztywnego, eleganckiego papieru, a pomiędzy kartami jest jeszcze np. bibułka. Ważne, żeby te karty były matowe i żeby można było po nich swobodnie pisać, bo ja podpisywać zdjęcia KOCHAM! Już mówiłam – tworzę kronikę 🙂
Taki album kupiłam na zdjęcia z naszych ostatnich, wspólnych wakacji we 3, kiedy byłam w ciąży z Marcinkiem. To był trudny, ale i piękny wyjazd. Wyjazd, którego bardzo potrzebowaliśmy. Dziś te zdjęcia i moje szczere podpisy o buncie naszego 2 latka, o moich ciążowych hormonach, które sprawiały, że byłam nie do zniesienia, ale i o przepięknych widokach nad morzem we wrześniu 2012, które przyniosły po kilku dniach wszystkim upragniony spokój to dla nas najpiękniejsza pamiątka.

Kiedyś robiłam albumy całkiem sama. Wykorzystywałam gruby papier. Okładkę robiłam z jeszcze grubszej tektury, a całość bindowałam bindownicą. Tan poniżej to jedno z moich ostatnich dzieł. Za każdym razem, gdy biorę go do ręki, po pierwsze wspominam jeden z naszych najpiękniejszych wspólnych wyjazdów we dwoje, a po drugie obiecuję sobie, że muszę wrócić do tworzenia takich ręcznie robionych albumów. Sprawiało mi to tyle frajdy! Ten, który Ci dzisiaj pokazuję, dokumentuje nasz małżeński wyjazd do Malagi z okazji moich 30 urodzin. Było absolutnie cudownie! Album z powklejanymi zdjęciami został zrobiony z papierniczych resztek: szarego papieru, kolorowych ścinek, wstążek, farb akwarelowych i mojego starannego pisma, którym opisałam najważniejsze wspomnienia.

W te zupełnie zwyczajne albumy wkładam zdjęcia, które do tej pory były wszędzie, czyli tworzyły bałagan. Trochę w pudełku, trochę w szufladzie, trochę w jakiejś kopercie. Staram się zebrać je wszystkie i ułożyć w miarę chronologicznie i tematycznie. W albumach są bezpieczniejsze.

Czasem zamiast z albumów korzystam z twardych i mocnych ozdobnych pudełek i to do nich wkładam fotografie. Tak zrobiłam, prezentując mojej babci zdjęcia z wakacji, o których już dzisiaj pisałam. Takie pudełka zrobiłam też rodzicom i teściowej na ostatnie święta. I to są zawsze trafione prezenty 🙂 Pudełko, które pokażę Ci dziś, zrobiłam sama i mieści nie tylko zdjęcia, ale i inne cenne pamiątki po moich synkach. Maleńkie śpioszki, zdjęcia USG, ich pierwsze rysunki itd. W kwestii moich dzieci jestem dosyć sentymentalna.

Na koniec ramki. Fanami ramek są, tak jak wspomniałam moi rodzice. Ja mam ich w domu teraz tylko kilka. Chciałabym mieć kiedyś całą ścianę pełną zdjęć przypominających mi o cudownych momentach z naszego życia. Dziś kilka z nich mi o takich przypomina. 

To zdjęcie mojej najukochańszej babci, której już ze mną nie ma. Na zdjęciu, które oprawiłam w złotą ramkę, ma dwadzieścia kilka lat i stoi w sierpniowym zbożu, szczęśliwa i uśmiechnięta. Za każdym razem gdy wyjmuję talerz ze szklanej witrynki, patrzę przez kilka sekund na tę fotografię. Babcia jest też na zdjęciu przyczepionym do lodówki magnesem. Te zdjęcia to moje amulety. 

W ramkach są też moje ukochane zdjęcia chłopców, które zrobiłam im na Karaibach. Pomalowałam stare i porysowane ramki na zielono i powiesiłam je na końcu korytarza.
Kocham ich miny na tych zdjęciach i kocham wracać wspomnieniami do tamtych miesięcy.

JAK SIĘ ZABRAĆ ZA WYWOŁYWANIE ZDJĘĆ – KROK PO KROKU?

1. Zacznij od selekcji

• przejrzyj zdjęcia miesiącami lub wydarzeniami
• usuwaj duplikaty, nieostre ujęcia, print screeny, przypadkowe kadry
• zaznaczaj ulubione gwiazdkami / „Ulubione” w iPhone

Tip: po pierwszej selekcji – przerwij, wróć następnego dnia i odrzuć kolejne 30%.

2. Ustal system wyboru

Na przykład:

• 1 zdjęcie z dnia
• 5 zdjęć z wydarzenia
• max 50 zdjęć na miesiąc

3. Nadaj zdjęciom kategorie

Stwórz foldery typu:

• Rodzina
• Podróże
• Wakacje
• Dzieci
• Codzienność
• Dom
• Święta

4. Opracuj rytuał

Na przykład:

• w ostatnią niedzielę miesiąca wybierasz zdjęcia
• raz na kwartał zamawiasz odbitki

5. Zapisuj najważniejsze emocje

Jeśli nie potrafisz wybrać między 3 podobnymi zdjęciami – wybierz to, przy którym coś czujesz.
Zamiast 14 ujęć urodzinowego tortu, wybierz jedno, które wywołuje emocje.

6. Wybierz odpowiedni papier

Najważniejsze różnice:

• mat – bez odcisków palców, subtelniejszy, nowoczesny
• połysk – intensywne kolory, ale szybciej się palcują
• jedwab – świetny do zdjęć ludzi, mniej się zużywa

7. Ustal rozmiary odbitek

Najpopularniejsze:

• 10×15 cm
• 13×18 cm
• 15×21 cm

Do ramek, albumów, kolaży.

8. Zadbaj o kadrowanie

Częsty błąd:

• ucina się głowy
• za dużo tła

9. Wywołuj zdjęcia online

Szybko, wygodnie, bez wychodzenia z domu. Ja korzystam z Empik Foto.

17. Wybierz album, pudełko lub fotoksiążkę

Folia klei się po latach lub utlenia się i kruszy.
Najlepiej sprawdzą się albumy kartonowe i wklejanie zdjeć.
Świetną opcją są też fotoksiążki.
Ja lubię też wywołać zdjęcia z danego wydarzenia i zapakować je w ozdobne pudełko, na które naklejam etykietkę. Takie pudełko może stanowić świetną dekorację na półce.

Mam nadzieję, że moim dzisiejszym wpisem zmotywowałam Cię odrobinę do wywoływania zdjęć. Zacznij pomalutku. Folder po folderze. Zastanów się, które z nich chciałabyś mieć w swoich albumach. Zastanów się, czy kiedykolwiek będziesz miała czas i siłę, żeby za parę lat usiąść i poprzeglądać zdjęcia, które masz na komputerze i czy sprawi Ci to tyle samo przyjemności, co zdjęcia na papierze. Bardzo polecam Ci podpisywanie zdjęć, tworzenie osobistych albumów, przykładanie się do tego. To duży relaks. To naprawdę przyjemna rzecz móc usiąść w wolnej chwili i wziąć do ręki album pełen wspomnień albo spojrzeć na ścianę, na której wiszą ramki czy kolaż ze zdjęć w formie fotoplakatu. Nie czekaj, aż zepsuje Ci się komputer, telefon albo tak jak ja zgubisz dysk zewnętrzny. Takie rzeczy dzieją się w najmniej oczekiwanym momencie.